Advaita voor nitwits

Boeken over advaita zijn saai. Ze lijken sprekend op elkaar, net als hun schrijvers, die allemaal uit dezelfde mal lijken te komen, elkaar almaar nabauwen, niet bereid of in staat tot kritisch nadenken. Als ze al vragen stellen zijn het retorische, waarop het enige juiste antwoord van tevoren vaststaat. Dit boek, Advaita voor nitwits, is anders. Het neemt de letterlijke betekenis van advaita (niet-twee) en vedanta (het einde van de wijsheid) als uitgangspunt en onderzoekt alle woorden van het non-dualistische jargon, alle onuitgesproken aannames, alle doctrines, alle redeneringen, alle gevolgtrekkingen. Niets neemt het op gezag aan. Wat na overweging te licht is bevonden, belandt zonder pardon op de brandstapel. Wat er overblijft als het vreugdevuur gedoofd is? Non-dualisme zonder dogma's. Non-dualiteit als niet-weten. Geen onderscheid meer weten te maken en nooit meer heilig kunnen geloven in de onderscheidingen die evengoed in je blijven opkomen. Zonder daarbij in krampachtig eenheidsdenken te vervallen. Waardoor je geest aduaal wordt: zacht, plastisch, buigzaam, wendbaar, beweeglijk, lichtvoetig, luchthartig. Niet meer voor één gat te vangen. Vrij.