Op zoek naar de verleefde tijd

Op weg naar mijn 81ste levensjaar is het om niet meer zulke duidelijke redenen in mijn hoofd opgekomen om mijn levensverhaal te schrijven. Al gauw stond het voor mij vast, dat ik hiermee wilde beginnen vanaf mijn vroegste jeugd. Dat is dus vanaf mijn zesde of zevende levensjaar. Ik wilde een zo compleet mogelijk verslag van mijn leven gaan maken, met alle mooie, vervelende, spannende, akelige, gezellige en intens verdrietige onderdelen daarvan. Zowel is er in mijn boek het verdriet over zaken, die gegaan zijn zoals ze gegaan zijn, de weemoed en spijt over de gemaakte keuzes, al gaat aan het maken van keuzes niet altijd het kunnen kiezen vooraf. Als ook de herinneringen aan de mooie, de fijne en de spannende dingen, die er ook in mijn leven zijn gebeurd. Het is zo, realiseer ik me nu, een wel heel uitgebreid verhaal geworden, dat wel heel wat tijd vraagt van de aankomende lezer. De namen die in het verhaal voorkomen zijn niet veranderd. Het lezen van dit geheel is zo dus op geheel eigen verantwoording. Wat een mogelijke verantwoording betreft ben ik van mening dat het alleen voor mezelf geldt en in die zin heb ik dit verhaal geschreven. Zo is dit verhaal ook geen biecht geworden.